Jesienne poranki i chłodniejsze wieczory idealnie pasują do jedwabnej apaszki, która dodaje stylizacji miękkości bez dokładania ciężkiej warstwy. Sama lubię zmieniać sposób wiązania zależnie od okazji, bo jeden mały detal potrafi totalnie odmienić prostą koszulę albo płaszcz.
Jak wiązać elegancką apaszkę przy szyi?
Najbardziej klasyczny sposób zaczynam od złożenia kwadratowej apaszki w wąski pas. Owijam ją raz wokół szyi i wiążę z boku na mały, niezbyt ciasny supeł. Dzięki temu końce delikatnie opadają, a całość nie wygląda sztywno.
Do takiego wiązania najbardziej pasuje gładka koszula z kołnierzykiem, szczególnie biała, błękitna albo kremowa. Kiedy dobieram do niej cygaretkowe spodnie i mokasyny, apaszka przełamuje biurową prostotę, ale nadal zostawia elegancki charakter. Przy wzorzystej koszuli wybieram spokojniejszy kolor dodatku, żeby wzory nie zaczęły ze sobą konkurować.
Apaszka z marynarką, czyli kobiecy akcent bez przesady
Przy marynarce lubię wiązanie przypominające wąską kokardę pod szyją. Nie robię dużych, sztywnych pętli, tylko zostawiam krótsze końce, które mieszczą się pod klapami. Najlepiej działa tu cienka apaszka z lekko połyskującego materiału, bo nie tworzy niepotrzebnej objętości na dekolcie.
Całość łączę z topem o prostym dekolcie i marynarką w jednym z klasycznych odcieni: granatowym, czarnym albo szarym. Dół może być bardziej codzienny, na przykład jeansy z prostą nogawką, albo elegancki — wtedy wybieram spodnie z kantem i szpilki. Ten miks podoba mi się właśnie za to, że nie jest przesadnie formalny.
- gładka marynarka równoważy wzorzystą apaszkę,
- prosty top nie konkuruje z wiązaniem,
- buty na obcasie podnoszą poziom elegancji, a loafersy go łagodzą.
Jak wiązać elegancką apaszkę do płaszcza?
Przy płaszczu stawiam na luźniejsze rozwiązanie. Składam apaszkę po skosie, przekładam ją przez kark i wiążę końce pod brodą albo przesuwam supeł lekko na bok. Zostawiam trochę przestrzeni przy szyi, dzięki czemu materiał układa się miękko i nie wygląda jak dodatkowy, ciasny kołnierz.
Ten sposób dobrze pasuje do prostego płaszcza z wełny, zwłaszcza jeśli okrycie ma minimalistyczny fason i niewiele ozdób. Do camelowego płaszcza wybieram apaszkę w bordo, butelkowej zieleni lub granacie. Przy czarnym okryciu mogę pozwolić sobie na print, ale raczej jeden wyrazisty wzór niż kilka drobnych motywów naraz.
Nie wiążę apaszki w ten sposób, kiedy płaszcz ma już duży kołnierz albo szeroki kaptur. Materiał zaczyna się wtedy podwijać, a przy zapinaniu łatwo robi się zwyczajnie niewygodnie.
Jedwabna apaszka przy uchwycie torebki
To chyba najbardziej dyskretny wariant, a przy okazji świetny sposób na odświeżenie torebki, którą noszę często. Wąski koniec apaszki przywiązuję przy uchwycie, a potem owijam materiał wokół rączki i kończę małą kokardą. Przy większej apaszce nie owijam całego uchwytu, tylko zostawiam kilka luźnych centymetrów.
Lubię ten pomysł przy prostych zestawach z sukienką midi albo spodniami z wysokim stanem i gładkim swetrem. Torebka staje się wtedy kolorystycznym akcentem, ale nie zabiera uwagi całej stylizacji. Jeśli apaszka ma intensywny wzór, resztę dodatków utrzymuję w spokojnych barwach — inaczej łatwo uzyskać efekt przypadkowej mieszanki.
Mała kokarda pod kołnierzykiem
Krótka apaszka zawiązana pod kołnierzykiem koszuli daje bardzo kobiecy efekt. Składam ją w cienki pasek, prowadzę pod kołnierzykiem i wiążę na małą kokardę z przodu. Przy takim rozwiązaniu nie dodaję już dużych kolczyków ani masywnego naszyjnika, bo okolice twarzy są wystarczająco ozdobione.
Najlepiej widzę to z koszulą z miękkiej bawełny albo wiskozy, spódnicą midi i prostymi balerinami. Taki zestaw ma retro charakter, ale nie wygląda kostiumowo, jeśli kolory pozostają współczesne: biel z czernią, jasny błękit z brązem albo bordo z kremem.
Najczęstszy błąd? Zbyt ciasne wiązanie i za duża kokarda. Elegancka apaszka ma uzupełniać stylizację, a nie dominować nad twarzą i ubraniem. Dlatego u mnie lepiej sprawdza się lekko niedbały supeł niż perfekcyjnie ułożona, sztywna forma.
